September

Het blijft een rare maand voor me, in september 2011 werd ik dakloos, in september 2012 stapte ik over van de ene Emmaus naar de andere, in september 2013 woonde ik in Reuver en begon mijn gewone leven weer vorm te krijgen, in september 2014 werd ik toegelaten tot de WSNP en was ik saniet ook overleed mijn vader en werd het contact met mam en zus weer hersteld, september 2015 en 2016 waren rustig, samen met mijn lief in het mooie Twente, september 2017 kwam de uitspraak dat ik met schone lei uit de WSNP mocht, de maanden daarna waren vreemd omdat echt niet alles in 1 keer geregeld is. En sinds die tijd is september rustig, de zomer loopt op zijn eind, korte broeken gaan weer in de kast en alles gaat zijn gangetje. September gaat nu de maand van de tattoo worden, volgende week is het zover, donderdag komt er weer een plaatje bij. Nummer 5 alweer en ze hebben steeds meer betekenis voor me, belangrijkst is toch dat ik het gewoon mooi vind. Tot zover mijn september gedachten, ik wens jullie een fijne zondag. Mijn lief en ik gaan vandaag genieten van alles wat ons huis te bieden heeft en van elkaar.

Frank

Advertenties

International Catday

Ode aan Lola,

Wat was je bang toen ik je leerde kennen, bang voor ieder geluid en bang voor iedere beweging. En dan kwam ik ook nog met boormachines en ander zwaar materiaal. Je dook onder de bank, onder het bed en kon niet echt naar buiten. Tot we verhuisden naar ons huis met tuin. Voor ons fijn maar voor jou een hele nieuwe wereld, weer was je bang voor het nieuwe en je liep weg, je bleef ook weg wel 4 weken om daarna gehavend terug te komen. Gehavend maar ook gehard door de buitenwereld. Nu loop je hele dagen en nachten buiten en komt gezellig mauwend weer binnen om te eten en te slapen. Bang ben je nog steeds maar je wordt steeds een beetje meer een huiskat. Een schootzitter wordt je nooit maar we houden niet minder van je! Lieve Lola je bent een schatje!!

Liefs vrouwtje en baasje ❤️

Nederland naar de kloten?

Ik lees als links gutmensch waarschijnlijk de verkeerde kranten, volg de verkeerde nieuwskanalen, vind de verkeerde politici juist goed, ik vind fake-news vaak waar, ik heb niets met Thierry, Bas en Arie en nog minder met Geert, ik vind klagers eigenlijk jankers maar als iedereen die het hier zo slecht vindt nou eens voor een jaar naar een land naar keuze zou gaan en daarna een eerlijk antwoord geeft op de vraag of Nederland inderdaad naar de kloten is? Gewoon even een jaartje weg naar het land van je dromen, daar waar alles beter lijkt, het gras altijd groener is. Daar waar je gewoon over straat kunt, waar ouderen gerespecteerd worden en waar criminelen geen kans krijgen. En als je daar dan een jaartje bent geweest kom dan terug, liefst voor een weekend ofzo om te kijken hoe slecht het hier nog is. Ik ben benieuwd hoeveel schreeuwers er uiteindelijk zouden gaan? Waarschijnlijk gaan ze niet want daar heb je geen WW, AOW, WAO, Wajong, Bijstand en andere vangnetten. Daar heb je wel een probleem met de taal dus je zoekt je landgenoten op om samen te eten, lekker stamppot met gehaktballen, daar zit je lekker bij elkaar in het Hollandsch Koffiehuys en daar ga je fijn boodschappen doen op zoek naar hagelslag en jong belegen kaas.

Echt ik weet ook dat er hier dingen niet kloppen, dat het altijd beter kan, dat er zoals in ieder land en iedere groep rotte appels zijn. Maar volgens mij is het hier nog zo slecht niet en als we de energie die we stoppen in aangeven wat er allemaal verkeerd is nu eens stoppen in verandering, als we nu eens allemaal in oplossingen gaan denken zonder direct beginnen te schelden. Als we nu eens gaan kijken naar dingen die we goed doen en niet alleen naar wat er fout is. Als we dat eens zouden doen dan denk ik dat we daar allemaal gelukkiger van zullen worden.

Fijn weekend

Frank

Over boodschappen….

Boodschappen is voor menigeen een noodzakelijk kwaad, en als ik het zo lees op twitter en hoor in mijn omgeving vinden velen het tijdverspilling en niet leuk. Ik vraag me al een tijd af hoe het komt en ik denk dat ik een idee heb. In Nederland zijn we sterren in eenheidsworst kweken. De supermarkten lijken allemaal op elkaar, de versproducten komen uit landen waar de mensen zelf vergaan van de honger en de rest zit in potten, blikken of zakken vol met allerlei toevoegingen waarvan je je moet afvragen of hè dat wel wil eten.

Ik heb eigenlijk nooit een hekel gehad aan boodschappen doen of aan winkelen in het algemeen maar ik erger me wel aan de Nederlandse supermarkten die worden volgepompt met plastic, producten van Unilever en andere multinationals die beweren dat hun spul gezond is en dat kunnen bewijzen aan de hand van door hun betaalde onderzoeken.

Daarom halen wij tegenwoordig onze boodschappen in Duitsland waar ze groente en vlees hebben van boeren uit de regio. Waar vers ook nog echt vers is en niet ingevlogen vanuit Kenia of Ethiopië. Datzelfde zien we ook ieder jaar weer in Italië waar men groente verkoopt uit het seizoen, waar je voor juli geen watermeloen eet, waar vijgen pas in augustus te krijgen zijn. Waarom willen wij hier het hele jaar door aardbeien eten? Waarom willen wij in de winter ook asperges hebben? Als we gewoon gaan eten wat er in het seizoen gaan we weer waarderen hoe lekker het allemaal is.

Ik snap dat niet iedereen even naar Duitsland kan om de weekboodschappen te doen maar probeer eens een echte slager of groenteboer en laat de grote jongens links liggen.

Fijne zondag Frank

Het was een bijzondere dag.

Gisteren werd mijn moeder 80 en dat was een mooie gelegenheid om haar, samen met mijn zus een dagje mee uit te nemen. De bestemming was gauw bedacht, Arcen in Limburg omdat we daar vroeger als gezin altijd op vakantie gingen. Eerst met een grote bungalowtent en later met een caravan. Camping de Maasvallei was altijd de eindbestemming en het was altijd een hele volksverhuizing want je moest toch minstens een beetje een thuisgevoel hebben. Gisteren was dus een kleine trip langs herinneringen. Herinneringen aan mooie onbezorgde tijden.

Na koffie, vlaai, een rondje dorp, rondje Venlo, een stevige lunch besloot ik om mam en zus te laten zien waar ik als thuisloze had gewoond want in die periode was er zo goed als geen contact en zij hadden geen idee waar ik die tijd gewoond heb.

Emmaus Feniks in Tegelen, daar waar het herstel begon. Het klooster was er nog, helemaal intact, de binnenplaats was leeg, het gras was weg en vervangen door klinkers, de gezelligheid leek weg te zijn. Mijn vriend Nico was er nog, hij woont er al 10 jaar en was biets veranderd. De kapel, de hal, de keuken. Het was goed om mam en zus te laten zien.

Daarna doorgereden naar Roermond, Emmaus Perspectief, begonnen in een anti-kraak boerderij door mensen met passie en liefde en nu staat er een pracht van een boerderij met kroeg, friettent, 4 winkels en een giga terras en ik ben zo trots dat ik me de eerste bewoner van deze gemeenschap mag noemen. Jeroen en Dorothy zijn familie waar ik altijd voor klaar sta en zij voor mij. En het was een geweldig gevoel om mam en zus kennis te laten maken met de mensen waar ik van hou. En ze te laten zien waar ik in die tijd woonde.

Daarna nog even langs mijn flatje in Reuver om de dag compleet te maken.

Het was een mooie dag!

Liefs Frank

Verhalen kosten geld.

Verhalen kosten geld, afgelopen week checkten we in via de app van Ryanair, erg makkelijk trouwens, je kiest een stoel, kiest je hoeveelheid bagage, betaalt en klaar. Tenminste dat denk je…..

Mijn vader en moeder noemden me bijna 54 jaar geleden Frank, voor de kerk kwam daar Franciscus bij en die staat in mijn paspoort. Nou had mijn meisje daar even niet aan gedacht en checkte me in als Frank. Daar is Ryanair dus niet van gediend en de naam moest veranderd worden en dat werd op een zeer onvriendelijke manier duidelijk gemaakt.

Ongeveer 10 minuten werk, een hoop getyp, een handgeschreven bonnetje door een norse mevrouw met een uniformvestje dat eigenlijk wel een maatje groter had mogen zijn, werd me gevraagd om even €160 te voldoen. HONDERDZESTIG EURO om 6 letters, stom dat we dat zelf zo hadden ingevuld maar het bedrag wat betaald moet worden om dat aan te passen is mijn inziens buiten alle proporties.

Wat hebben we hiervan geleerd?

  • Een voutje kan duur worden.
  • Ryanair is een hele slimme geldmachine.
  • Het tripje wordt er niet minder om.
  • Cagliari blijft een hele leuke stad.
  • Voordeel is dat het parkeren nu goedkoper is dan het vliegen.
  • Conclusie, ik heet dus Franciscus maar jullie mogen zonder bijbetaling Frank zeggen. En ik blijf met 1 vraag zitten,
  • Zou het bij de Paus ook zo gegaan zijn?
  • Groet Franciscus.

    Hoe dan?

    Dat vraag ik me dus af, ik vraag me af waar al die haat vandaan komt, #hoedan? Ik vraag me af waarom we allemaal zo ontevreden zijn, #hoedan? Ik vraag me af waar onze verdraagzaamheid is gebleven, #hoedan? Ik vraag me af waarom mensen stemmen op iemand die mooie woorden predikt maar die de doorsnee stemmer niet begrijpt zonder hulp van een woordenboek #hoedan? Ik vraag me af waar het mis ging #hoedan? Ik vraag me af waar we het luisteren verleerd zijn #hoedan? Ik vraag me af wat er leuk is aan het uitsluiten van mensen #hoedan? Ik vraag me af waar we zijn over een paar jaar #hoedan? Ik vraag me af of sommige mensen bewust hun ogen sluiten voor het milieu #hoedan ?

    Wat ik me niet afvraag is hoe ik zelf in deze wereld sta, voor mij is iedereen gelijk, voor mij is iedereen welkom, voor mij is liefde het antwoord en niets anders. Liefde voor elkaar, liefde voor het milieu, liefde voor de natuur en ook liefde voor mijn auto, liefde voor reizen, liefde voor andere culturen, liefde voor eten en vooral de liefde voor mijn lief #datdus

    Wat ik bedoel te zeggen is dat het leven zonder al die stress en negatieve denkbeelden zoveel mooier is. #zodan

    Mooie zondag!