Het was een bijzondere dag.

Gisteren werd mijn moeder 80 en dat was een mooie gelegenheid om haar, samen met mijn zus een dagje mee uit te nemen. De bestemming was gauw bedacht, Arcen in Limburg omdat we daar vroeger als gezin altijd op vakantie gingen. Eerst met een grote bungalowtent en later met een caravan. Camping de Maasvallei was altijd de eindbestemming en het was altijd een hele volksverhuizing want je moest toch minstens een beetje een thuisgevoel hebben. Gisteren was dus een kleine trip langs herinneringen. Herinneringen aan mooie onbezorgde tijden.

Na koffie, vlaai, een rondje dorp, rondje Venlo, een stevige lunch besloot ik om mam en zus te laten zien waar ik als thuisloze had gewoond want in die periode was er zo goed als geen contact en zij hadden geen idee waar ik die tijd gewoond heb.

Emmaus Feniks in Tegelen, daar waar het herstel begon. Het klooster was er nog, helemaal intact, de binnenplaats was leeg, het gras was weg en vervangen door klinkers, de gezelligheid leek weg te zijn. Mijn vriend Nico was er nog, hij woont er al 10 jaar en was biets veranderd. De kapel, de hal, de keuken. Het was goed om mam en zus te laten zien.

Daarna doorgereden naar Roermond, Emmaus Perspectief, begonnen in een anti-kraak boerderij door mensen met passie en liefde en nu staat er een pracht van een boerderij met kroeg, friettent, 4 winkels en een giga terras en ik ben zo trots dat ik me de eerste bewoner van deze gemeenschap mag noemen. Jeroen en Dorothy zijn familie waar ik altijd voor klaar sta en zij voor mij. En het was een geweldig gevoel om mam en zus kennis te laten maken met de mensen waar ik van hou. En ze te laten zien waar ik in die tijd woonde.

Daarna nog even langs mijn flatje in Reuver om de dag compleet te maken.

Het was een mooie dag!

Liefs Frank

Advertenties

Verhalen kosten geld.

Verhalen kosten geld, afgelopen week checkten we in via de app van Ryanair, erg makkelijk trouwens, je kiest een stoel, kiest je hoeveelheid bagage, betaalt en klaar. Tenminste dat denk je…..

Mijn vader en moeder noemden me bijna 54 jaar geleden Frank, voor de kerk kwam daar Franciscus bij en die staat in mijn paspoort. Nou had mijn meisje daar even niet aan gedacht en checkte me in als Frank. Daar is Ryanair dus niet van gediend en de naam moest veranderd worden en dat werd op een zeer onvriendelijke manier duidelijk gemaakt.

Ongeveer 10 minuten werk, een hoop getyp, een handgeschreven bonnetje door een norse mevrouw met een uniformvestje dat eigenlijk wel een maatje groter had mogen zijn, werd me gevraagd om even €160 te voldoen. HONDERDZESTIG EURO om 6 letters, stom dat we dat zelf zo hadden ingevuld maar het bedrag wat betaald moet worden om dat aan te passen is mijn inziens buiten alle proporties.

Wat hebben we hiervan geleerd?

  • Een voutje kan duur worden.
  • Ryanair is een hele slimme geldmachine.
  • Het tripje wordt er niet minder om.
  • Cagliari blijft een hele leuke stad.
  • Voordeel is dat het parkeren nu goedkoper is dan het vliegen.
  • Conclusie, ik heet dus Franciscus maar jullie mogen zonder bijbetaling Frank zeggen. En ik blijf met 1 vraag zitten,
  • Zou het bij de Paus ook zo gegaan zijn?
  • Groet Franciscus.

    Hoe dan?

    Dat vraag ik me dus af, ik vraag me af waar al die haat vandaan komt, #hoedan? Ik vraag me af waarom we allemaal zo ontevreden zijn, #hoedan? Ik vraag me af waar onze verdraagzaamheid is gebleven, #hoedan? Ik vraag me af waarom mensen stemmen op iemand die mooie woorden predikt maar die de doorsnee stemmer niet begrijpt zonder hulp van een woordenboek #hoedan? Ik vraag me af waar het mis ging #hoedan? Ik vraag me af waar we het luisteren verleerd zijn #hoedan? Ik vraag me af wat er leuk is aan het uitsluiten van mensen #hoedan? Ik vraag me af waar we zijn over een paar jaar #hoedan? Ik vraag me af of sommige mensen bewust hun ogen sluiten voor het milieu #hoedan ?

    Wat ik me niet afvraag is hoe ik zelf in deze wereld sta, voor mij is iedereen gelijk, voor mij is iedereen welkom, voor mij is liefde het antwoord en niets anders. Liefde voor elkaar, liefde voor het milieu, liefde voor de natuur en ook liefde voor mijn auto, liefde voor reizen, liefde voor andere culturen, liefde voor eten en vooral de liefde voor mijn lief #datdus

    Wat ik bedoel te zeggen is dat het leven zonder al die stress en negatieve denkbeelden zoveel mooier is. #zodan

    Mooie zondag!

    Vervaagd

    De interesse voor social media wordt bij mij steeds minder, minder zin om op het vogeltje op mijn scherm te klikken, fb had ik al langer geleden vaarwel gezegd, Instagram vind ik nog wel grappig maar daar houdt het wel op. The fear of missing out is er niet meer, en ja wat is er eigenlijk te missen? Ik heb nog geen berichten gezien dat mijn bijdrages node gemist worden dus mijn afwezigheid wordt waarschijnlijk niet eens opgemerkt. Daar komt bij dat ik niet hoef te zien wat iedereen leuk vindt, twitter schijnt te vinden dat ik dat juist moet zien, ik wil ook niet weten wie wie volgt en waarom maar ook daar denkt de vogel anders over.

    Ik hou het lekker bij het plaatsen van een plaatje, vind soms een plaatje leuk en dan weer niet. Heerlijk om te ontspannen en vooral geen gedoe. Af en toe een keer gluren bij het vogeltje bevalt me prima. De mentions staan uit en dat geeft een heerlijke rust. Daar komt bij dat er veel tijd is om andere dingen te doen! Want wij doen het bijvoorbeeld gewoon!

    Fijne zondag allen!

    Kus en poot Frank

    Requiem voor een buurtsuper

    Om de hoek bij ons bevindt zich een buurtsuper, morgen voor het laatst want de Aldi gaat weg. Weg omdat ze niet meer voldoen aan de eisen die Aldi aan hun nieuwe winkels stelt. Je kent het wel, vers brood, ruimte, een winkel die zich kan meten met de grote jongens. Onze buurtsuper heeft dat allemaal niet en heeft daar ook de ruimte niet voor. Toch is het jammer dat zo’n winkel niet meer past in het beeld van de grote bazen, het past zeker wel in de wijk. De functie van zo’n winkel wordt vaak onderschat, voor veel ouderen lekker dichtbij, voor ons makkelijk voor een laatste vergeten boodschap.

    Het was zo’n winkel waar je alles kon krijgen en waar de winkelmanager Herman vaak mopperend doorheen liep omdat hij gewoon geen ruimte had om alles kwijt te kunnen, zo’n winkel waar de kassajuffrouw een briefje aan de kassa plakte waar op stond “Ik kan niet praten, ik ben verkouden!” Zo’n winkel waar altijd wel iemand binnen was om even de bakken door te kijken of er nog een aanbieding van vorige week lag met 50% korting. Het leek een bende soms maar uiteindelijk hadden ze alles wat je nodig had en meer. Ik ga die winkel verschrikkelijk missen, ook omdat er niet bekend is wat er nu komt en leegstand nooit fijn is. We zullen het wel zien en morgen kan ik door het werk niet meer een laatste rondje lopen door alle 4 de paden, niet meer in de rij staan bij 1 van de 3 kassa’s, en niks 4 in de rij kassa erbij….er was gewoon altijd maar 1 kassa open! Aldi ik ga je missen!

    Groet Frank

    Lola de kat

    Lola is een schatje, maar het heeft even geduurd voor ze me leuk vond. Toen ik 5 jaar geleden Lola voor het eerst zag was ze een bange binnenkat, mijn lief had haar gered uit een pleeggezin waar ze werd genegeerd en waar ze niet al teveel at, stomweg vanwege het feit dat er meer katten waren en die waren brutaler. De favoriete plekken van Lola waren onder het bed of onder de bank. Toen kwam ik en had boormachines en andere lawaaiapparaten bij me dus een echte vriend werd ik niet. Het liefste wat ik voor Lola kon doen was weer naar huis gaan. In 2015 gingen mijn lief en ik samenwonen en Lola kreeg in de gaten dat ik bleef. Ze schuurde af en toe langs mijn been, soms mocht ik haar een aai geven maar daar bleef het bij. Heel af en toe had ik de illusie dat ze me leuk vond maar achteraf bleek dat ze dan honger had en ik degene was die wist hoe de brokken in het bakje kwamen.

    Ik had me er eigenlijk al bij neergelegd dat het een lastige relatie zou worden maar sinds een paar weken is er iets veranderd, ze springt bij me op bed, wel veilig want ik lig dan onder een dekbed en mijn lief is er dan ook. Maar als Lola en ik alleen zijn komt ze nu bij me op de bank liggen.

    Begin deze week was de omslag, ik werd wakker van de pijn in mijn kaak en ging naar beneden, het zal een uur of 2 ’s nachts geweest zijn, ik zette de verwarming aan en viel toch in slaap op de bank. Om een uur of 5 werd ik wakker gemaakt door mijn lief, en Lola sliep gewoon door op mijn schoot. Later deze week springt ze op de bank en toen weer op schoot, trappelend en draaiend om haar plek “ligbaar” te maken. En vanmorgen, nou ja, schoot verruilt voor borstkas en daar lag madam.

    Ik denk dus echt dat we nu eindelijk vriendjes zijn maarrrrr het kan natuurlijk dat ze denkt…….”JIJ LIGT OP MIJN BANK, DUS IK KOM BOVENOP JE LIGGEN MISSCHIEN GA JE DAN WEL WEG!”

    Ik hou het toch op vriendjes want nu ligt ze weer tegen mijn been te pitten en te spinnen.

    Ik had niet gedacht dat het ooit zou gebeuren maar zo zie je maar, ooit komt het goed.

    En in Lola.

    Liefs Frank!

    Monday 5.15 AM

    Monday 5.15 AM Het klinkt als een titel van een dancetrack, of als een aankondiging van een vluchtschema, voor mij een min of meer normale tijd om wakker te zijn. Vroeger (30 jaar geleden) stond ik al iedere dag rond deze tijd op en op de een of andere manier gaat dat niet meer uit je systeem. Heerlijk vind ik het om de dag te zien ontwaken, de donkere hemel, het kraaien van een haan op de achtergrond. Een kop koffie met sigaret in de tuin, zomer en winter, rustig wakker worden om de dag lekker te beginnen. Nu wordt ik wakker omdat ik wakker ben, gewoon met een leeg hoofd, zorgeloos een nieuwe dag beginnen. Ooit was dat anders, altijd zorgen, schulden, en geen einde meer zien. De enige manier om rust te vinden was Duvel, de hele dag door om dan ’s avonds beneveld in te slapen en na een paar uur weer wakker te worden. Wakker met een knoop in je maag, een steen die drukt op je geweten, een duivel die aan je vreet en die je alleen rustig krijgt door hem te voeden met drank.

    Hoe anders is het nu, wakker worden omdat je het fijn vindt een nieuwe dag te beginnen, omdat je aan het werk wilt, omdat je zin hebt in koffie, boterhammen smeren, cappuccino maken. Ik kan echt zeggen dat ik van het leven houd, dat ik eindelijk daar woon waar ik me echt thuis voel, dat ik de mooiste en liefste vrouw naast me heb die ik ken, dat ik me niets meer en mooiers kan wensen. Heb ik alles? Nee! Wil ik alles? Absoluut niet! Dat wat ik heb is wat me gelukkig maakt en dat is genoeg.

    Iedereen zou eens op ddit tijdstip op moeten staan. Niet omdat ik dat doe maar om eens een paar uur van de stilte te genieten en na te denken over alle onnodigheden in je leven. Denk eens na over minder in plaats van meer, denk eens na over waar je echt gelukkig van wordt, denk eens na over wat je vandaag gaat doen om blij te worden.

    Ik ga nu nog even buiten zitten, genieten van het donker, genieten van de stilte.

    Fijne dag allemaal en……

    “Be so positive that negative people don’t wanna hear you”

    Frank.